چه کاکل می کشد از بادها، وز ما چه می خواند؟

که می داند که این عاشق به دنبال گل سوری

چه برگ از دیده می ریزد، بهاران را چه می خواند؟

خدایا این درخت، این جوره من رو به تنهایی

که می داند که آزادیش را در خلوتستانش

چراغ روشن وادی بر و بالا چه می خواند؟

به آوایش گلوی جنتی ها تنگ می آید