که می داند که آزادیش را در خلوتستانش

چه برگ از دیده می ریزد، بهاران را چه می خواند؟

خدایا این درخت، این جوره من رو به تنهایی

چه کاکل می کشد از بادها، وز ما چه می خواند؟

چراغ روشن وادی بر و بالا چه می خواند؟

به آوایش گلوی جنتی ها تنگ می آید

که می داند درخت تشنه تنها چه می خواند؟