سر و پا امیدم و آرزو، سر و پا تپیدن و جست و جو

که ز جمع خاص محمدی، تو نمونه ای تویی آیتی

سر راه باد سحر منم، بنشسته دیده تر منم

که ز باغ فضل تو بو برم، به اشارتی به کنایتی

که از آستان جلال تو، رسدم پیام حمایتی

بر و دوش بام فلک علی، پر و بال مرغ و ملک علی

به سخا و لطف محک علی، چه حدوده ای، چه نهایتی!