که از آستان جلال تو، رسدم پیام حمایتی

سر راه باد سحر منم، بنشسته دیده تر منم

که ز باغ فضل تو بو برم، به اشارتی به کنایتی

سر و پا امیدم و آرزو، سر و پا تپیدن و جست و جو

بر و دوش بام فلک علی، پر و بال مرغ و ملک علی

به سخا و لطف محک علی، چه حدوده ای، چه نهایتی!