ملتی از تو به فریاد و فغان ای قاتل

کس نمانده ست در این وادی دوزخ بی غم

تو دگر بس کن و آتش مفشان ای قاتل

خون یک شهر رعیت همه بر گردن توست

تو چه بیمار پی کشتن مردم شده ای

تو چه زشتی، چه پلیدی، چه زیان ای قاتل

کودکان از تو سراسیمه، زنان از تو به لرز