ذره ذره، ز تو تصویر جنایت دارد

که بهت«آدم» گفتن نتوان ای قاتل

خون این شهر فراموش نخواهد گشتن

گرچه از کعبه بیارند ضمان ای قاتل

نتوان کرد چنین چهره نهان ای قاتل

بوی خون از در و دیوار بر افلاک شده ست

باش تا آید، پادافره آن ای قاتل