بیا ای دل سفر در کار بندیم

ز درد خویش با کوهی بگوییم

نماز غصه با سروی گزاریم

صدای غم به دریایی سپاریم

سوی ملک غریبی بار بندیم

فرود آییم در فریادگاهی

گلایه سر کنیم و اشک و آهی