همان مشعل روشن سوده را

از آن دردپیمای بی تاب تلخ

از آن پیک صافی موعود رنگ

از آن آفتاب شب اندود رنگ

همان باهنر تلخ باهوده را

بنوشان و مگذار جام از کفم

که نفتد کلافه کلام از کفم