بیا ای سروش دیار سبو

همان باهنر تلخ باهوده را

بنوشان و مگذار جام از کفم

که نفتد کلافه کلام از کفم

به من ده کلید در گفت و گو

که با درد خویش آشنا سازمت

به قانون غم، نغمه پردازمت