جلوه گاه سکوت و زیبایی

خورده در جام شب شراب نشاط

ساقی آسمان مینایی

شهر، آرام. خانه ها خاموش

نیمه شب زیر این سپهر کبود

من و آغوش باز تنهایی

در اتاقی چراغ می سوزد.