آن که ایجاد کرد هستی را.

ماه را نیمه شب می آزارد.

آه، او هم چون من گرفتار است!

آفرید این جهان به خاطر عشق

تا مگر آدمی زند بر آب

رقم نقش خود پرستی را.

عشق، آتش به کائنات افکند