می گذارد ز درد ناکامی

در تب اشتیاق می سوزد.

سوخته پای تا به سر چون شمع

می چکد اشک غم به دامانش

درد عشقی که نیست درمانش

دختر شعر با جمال و جلال

می کند جلوه در شبستانش