با این همه، هنوز به جان می پرستم؛ بالله اگر که عشق چنین پاک اوفتد

باور نداشتم که گل آرزوی من، با دست نازنین تو بر خاک اوفتد

می بینمت هنوز به دیدار واپسین، گریان درآمدی که: «فریدون خدا نخواست!»

غافل که من به جز تو خدایی نداشتم، اما دریغ و درد نگفتی چرا نخواست!

بیچاره دل خطای تو در چشم او نکوست، گوید به من: «هر آن چه که او کرد، خوب کرد»