شعر من آتش پنهان من است، روز و شب شعله کشد در جانم

می کند باد خزانی خاموش، شعله سرکش تابستان را

دست مرگ است و ز پا ننشیند، تا به یغما نبرد بستان را

دلم از نام خزان می لرزد، زان که من زاده تابستانم

می رسد سردی پاییز حیات، تاب این سیل بلاخیزم نیست

غنچه ام نشکفته به کام، طاقت سیلی پاییزم نیست