می رسد سردی پاییز حیات، تاب این سیل بلاخیزم نیست

دست مرگ است و ز پا ننشیند، تا به یغما نبرد بستان را

دلم از نام خزان می لرزد، زان که من زاده تابستانم

شعر من آتش پنهان من است، روز و شب شعله کشد در جانم

غنچه ام نشکفته به کام، طاقت سیلی پاییزم نیست