ای روشنان عالم بالا، ستاره ها، رحمی به حال عاشق خونین جگر کنید

ای چنگ غم، که از تو به جز ناله برنخاست، راهی بزن که ناله از این بیشتر کنی

ای آسمان، به سوز دل من گواه باش؛ کز دست غم به کوه و بیابان گریختم

داری خبر که شب همه شب دور از آن نگاه، مانند شمع سوختم و اشک ریختم

یا جان من ز من بستانید بی درنگ، یا پا فرا نهید و خدا را خبر کنید

آری، مگر خدا به دل اندازدش که من، زین آه و ناله راه به جایی نمی برم

جز ناله ای تلخ نریزد ز ساز من، از حال دل اگر سخنی بر لب آورم