می رسی به کام دل که بشنوی: ناله ای ازین قفس نمی رسد...!

بی تو من کجا روم؟ کجا روم؟ هستی من از تو مانده یادگار،

من به پای خود به دامت آمدم؛ من مگر ز دست خود کنم فرار!

تا لبم، دگرنفس نمی رسد، ناله ام به گوش کس نمی رسد،