همه چون عشق ما، به هم لبخند، همه چون جان ما، بهم پیوند.

بی تو در این غروب خلوت و کور، من و یاد تو عالمی داریم.

چشمت آیینه دار اشک من است، شبچراغی و شبنمی داریم.

بال در بال هم پرستوها، پر کشیده، به آسمان بلند

پیش چشمت خطاست شعر قشنگ، چشمت از شعر من قشنگتر است!

من چه گویم که در پسند آید؟ دلم از این غروب تنگ تر است!