تا نگین ماه را آرد به چنگ، می کشد از سینهء گهواره سر،

کودک زیبای زرین موی صبح، شیر می نوشد ز پستان سحر،

شعله رنگین کمان آفتاب، در غبارابرها افتاده است

کودک بازی پرست زندگی، دل بدین رویای رنگین داده است.

باغ را، غوغای گنجشکان مست،نرم نرمک، برمی انگیزد ز خواب