کودک بازی پرست زندگی، دل بدین رویای رنگین داده است.

کودک زیبای زرین موی صبح، شیر می نوشد ز پستان سحر،

تا نگین ماه را آرد به چنگ، می کشد از سینهء گهواره سر،

شعله رنگین کمان آفتاب، در غبارابرها افتاده است

باغ را، غوغای گنجشکان مست،نرم نرمک، برمی انگیزد ز خواب

تاک، مست از باده ی باران شب، می سپارد تن به دست آفتاب.

کودک همسایه، خندان روی بام؛ دختران لاله، خندان روی دشت؛