آسمان صاف و شب آرام

تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.

من همه، محو تماشای نگاهت.

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فروریخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب