روز اول، که دل من به تمنای تو پر زد،

سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

چون کبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم...»