رفت در ظلمت غم، آن شب و شب های دگر هم،

پای در دامن اندوه کشیدم.

نگسستم، نرمیدم.

*

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم...

بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!