دلم به گریه خونین ابر می سوزد

بهار می رسد، اما ز گل نشانش نیست

نسیم، رقص گل آویز گل فشانش نیست

که باغ، خنده به گلبرگ ارغوانش نیست

چنین بهشت کلاغان وبلبلان خاموش!

بهار نیست به باغی که باغبانش نیست.