ز یک ترانه به خود رنگ جاودان نزند

کسی که همنفسش هست و همزبانش نیست!

جهانبه جان من آنگونه سرد مهری کرد،

که در بهار و خزان، کار با جهانش نیست

دلی که چون دل من رنج جاودانش نیست.