« خون چکید از شاخ گل ، باغ و بهاران را چه شد ؟

جای دهقانان شاد ،

خارهای جانگزا جوشیده است !

بانگ بر می دارم از دل :

دوستی کی آخر آمد ، دوستداران را چه شد؟ »

سرد و سنگین ، کوه می گوید جواب :

خاک ، خون نوشیده است!