بگو به دامن باد سحر نیاویزد

کبوتر دلم از شوق می گشاید بال

که چون سپیده به آغوش صبح بگریزد

دلی که غنچه ی نشکفته ی ندامت هاست

فدای دست نوازشگر نسیم شوم

که خوش به جام شرابم شکوفه می ریزد

تو هم مرا به نگاهی شکوفه باران کن