چشم و چراغ عالم هستی به خواب رفت

با مرگ ماه، روشنی از آفتاب رفت

الهام مرد و کاخ بلند خیال ریخت

نور از حیات گم شد و شور از شراب رفت

این تابناک تاج خدایان عشق بود