چنگا تو سری برکن در حلقه سر اندر کن

پا برکش ای کوچک تا پهن و دراز آید

بگشای به امیدی تو دیده جاویدی

تا تابش خورشیدش از عرش فرازآید

تو خویش تهیتر کن تا چنگ به ساز آید