ای چهره پردازان چالاک!

چون تاج زرین بر سرم بود!

بازیچه دست شما فرسود، فرسود

ای خیمه شب بازان افلاک!

وقت است صندوق عدم را درگشایید

بازیچه فرسوده را پنهان نمایید

ای دست ناپیدای هستی!