می مژده دهد یعنی فردای تو می آید

هر نی کمر خدمت در پیش تو می بندد

شکر به غلامی حلوای تو می آید

هر نور که آید او از نور تو زاید او

گل خواجه سوسن شد آرایش گلشن شد

زیرا که از آن خنده رعنای تو می آید

هر گه ز تو بگریزم با عشق تو بستیزم