چون برروم از پستی بیرون شوم از هستی

زیرا که از آن خنده رعنای تو می آید

هر گه ز تو بگریزم با عشق تو بستیزم

اندر سرم از شش سو سودای تو می آید

در گوش من آن جا هم هیهای تو می آید

اندر دل آوازی پرشورش و غمازی

آن ناله چنین دانم کز نای تو می آید