روزست شبم از تو خشکست لبم از تو

در گوش من آن جا هم هیهای تو می آید

اندر دل آوازی پرشورش و غمازی

آن ناله چنین دانم کز نای تو می آید

غم نیست اگر خشکست دریای تو می آید

زیر فلک اطلس هشیار نماند کس

زیرا که ز بیش و پس می های تو می آید