کسی که دست ترا یک قدم بگیرد، نیست

درون آتش بغضی که در گلو داری،

کزین طرف نتوانی به آن طرف رفتن!

حریم موی سپید ترا که دارد پاس؟

و من که می دوم اندر پی تو خوشحالم

که دیدگان تو در شهر بی ترحم ما

به روی مردم نامهربان نمی افتد!