و من که می دوم اندر پی تو خوشحالم

کزین طرف نتوانی به آن طرف رفتن!

حریم موی سپید ترا که دارد پاس؟

کسی که دست ترا یک قدم بگیرد، نیست

که دیدگان تو در شهر بی ترحم ما

به روی مردم نامهربان نمی افتد!

*