پدر، به خانه بیا، با ملال خویش بساز!

که دیدگان تو در شهر بی ترحم ما

به روی مردم نامهربان نمی افتد!

*

اگر که چشم تو بر روی زندگی بسته ست

چه غم که گوش تو پیچ رادیو باز است:

*