صد نوحه برآرد سر هر موی همی موید

روزی که بپرد جان از لذت بوی تو

جان داند و جان داند کز دوست چه می بوید

یک دم که خمار تو از مغز شود کمتر

من خانه تهی کردم کز رخت تو پر دارم

می کاهم تا عشقت افزاید و افزوید

جانم ز پی عشق شمس الحق تبریزی