تر کجاست

از گونه سپیده مان پاکتر کجاست

آن چشم های روشن و آن خنده های مهر

از خنده بهار طربناک

آوخ زمین به دیده من بی گناه بود

آنجا همیشه زلزله ظلم بوده است

آنها همیشه زلزله از ظلم دیده اند