آوار چهل و سیلی فقر است و خانه نیست

آنها همیشه زلزله از ظلم دیده اند

در زیر تازیانه جور ستمگران

روزی هزار مرتبه در خون تپیده اند

این خشت های خام که بر خاک چیده اند

دیگر زمین تهی است

دیگر به روی دشت