با آستین بر زده در پای کشتزار

این طفل هشت ساله ولیکن

کارش خلاف اهل محله است

در آفتاب ظهر که من می رسم ز راه

بر گونه قطره های عرق شهد خوشگوار

از بیخ و بن کشیده علف های هرزه را

فریاد می زند