گر عشق نی مستستی یا باده پرستستی

این چرخ بر این بالا ناقوس صلا کوبد

این عشق که مست آمد در باغ الست آمد

کانگور وجودم را در جهد و عنا کوبد

در باغ چرا آید انگور چرا کوبد

تو پای همی کوبی و انگور نمی بینی

کاین صوفی جان تو در معصره ها کوبد