برگ برگش قصه عشق و نیازی داشت

آهوی چشمان او در سبزه زار چشم من می گشت

سبزه زاری بود و رازی داشت

تا دیاری چشم انداز بازی داشت

تاک خشک تشنه بودم

سر نهاده روی خاک

جان گرفتم زیر باران نوازش های او