بار دیگر شبچراغ دیدگانی روشنایی داد

در زلال آسمان میگشت مست

سر خویش از بالاترین پروازها

معبد متروک جانم را

دست پر مهری در آنجا شمع روشن کرد

نوری از روزن فرو تابید

بوی عود آرزویی شکفته در فضا پیچید