ارغنون تمنا را نوا برخاست

دست پر مهری در آنجا شمع روشن کرد

نوری از روزن فرو تابید

بوی عود آرزویی شکفته در فضا پیچید

معبد متروک جانم را شکوه کبریایی داد

این به محراب نیاز افتاده را از نو خدایی داد

از لب دیوار سبز کاج ها