قلب هامان آشیانه ای خراب

پای این دیوارهای نانجیب

تا نپنداری گلم در دامن است

گل در اینجا دود قیر و آهن است

خانه هامان : خلوت و بی آفتاب

موی ما بسته به دم اسب غرب

گر نیابی می برد با زور و ضرب