خانه هامان : خلوت و بی آفتاب

تا نپنداری گلم در دامن است

گل در اینجا دود قیر و آهن است

قلب هامان آشیانه ای خراب

موی ما بسته به دم اسب غرب

گر نیابی می برد با زور و ضرب

بمان پاکان خسته از این آفت است