کرده پنهان در گلو غوغای خویش

روح پاکت را نمی سازم کسل

آرزوی همزبانم می کشد

همزبانم نیست آنم می کشد

مانده ام با نای پر آوای خویش

سوت و کورم شوق و شورم مرده است

غم نشاطم را به یغما برده است