سوت و کورم شوق و شورم مرده است

همزبانم نیست آنم می کشد

کرده پنهان در گلو غوغای خویش

مانده ام با نای پر آوای خویش

غم نشاطم را به یغما برده است

عمر ما در کوچه های شب گذشت

زندگی یک دم به کام ما نگشت