و در چشمان کور آسمان می ریخت

چون دل من از زمین می کند و می پیچاند و تا اوج فضا می برد

خود نمی دانم

موجی از نفرین این بیچاره آدم بود

یا که باد رهگذر سوقات انسان را به درگاه

خدا می برد

خاک خواهی شد