با خویش می گفتم

جان در گریز از اینهمه بیهوده فرسودن

در آرزوی یک نفس زین خاک در خون دست و پا گم کرده

دور و دورتر بودن

ای کاش این سیمرغ سنگین بال

تا جاودان می راند در

افلاک